Een Positieve Levensvisie als Hart van de Visie van Centrum Zijnsoriëntatie

Als Centrum Zijnsoriëntatie geloven we in het leven. We geloven in ontwikkeling en in groei. We kunnen als persoon werkelijk een mooiere versie van onszelf worden dan die we vandaag zijn, zo denken we. Hoe kunnen we dat? Door vooral de huidige versie van onszelf te begrijpen, te doorvoelen en te omarmen. Niet jezelf afwijzen vanwege de beperktheid van de versie die je vandaag bent. Jezelf niet dwingen naar een ‘betere’ versie. Doen door niet-doen, die paradox, dat is bij uitstek Zijnsoriëntatie. Niet vechten. Geen geweld. Zeker geen op jezelf gericht geweld. Veranderen, verbeteren bereik je door laten, door ontmoeten, door respecteren, door verwelkomen. Dat is de kern van Zijnsoriëntatie. Om zich als ‘Zijn’ te manifesteren, om bijvoorbeeld ervaarbaar te zijn als rust en gemak, heeft ‘Zijn’ een actief laten zijn nodig,  dus niet wegduwen, niet verdringen, niet handelen. Wil je in de toekomst iets bereiken, vergeet dan zo snel mogelijk die toekomst en omarm wat er nu is. Dat is Zijns-oriëntatie.

Constructieve Zelfbegeleiding

Een centraal uitgangspunt bij al het Zijnsgeoriënteerde werk in het Centrum, individueel of groepsmatig, is dat we ons richten op het versterken van het vermogen van student of cliënt om zichzelf op een constructieve manier te begeleiden. In de langere trainingen en vooral in de coachopleiding leren de deelnemers behalve zichzelf ook elkaar te begeleiden. Van elkaar begeleiden, leer je ook weer veel over hoe je jezelf op een verstandige manier kunt begeleiden. Daarmee is alles er op gericht om mensen vanaf het eerste moment meer greep op zichzelf te geven en zo min mogelijk afhankelijk te laten zijn van ons als trainers of begeleiders.

Het Voelend Bestaan als basis voor het Zijnsbestaan

In dit artikel beschrijft Chris Kersten drie vormen van bestaan die we binnen de zijnsgeoriënteerde benadering onderscheiden: de handelingsvariant, de voelende variant en de Zijnsvariant. De gebruikelijke vorm van ons bestaan is de handelingsvariant. Dit is de vorm waarbij we doende zijn iets te bereiken. Dat doen we soms letterlijk met onze handen, maar ook door bijvoorbeeld te praten en vaak ook door te denken. Als je er gaat letten, merk je bijvoorbeeld dat veel van ons denken gericht is op jezelf voorbereiden op situaties waarin gehandeld moet worden. Denken is dus ook heel vaak op handelen en op actie georiënteerd. De tweede vorm van bestaan heet de voelende. Dat is de variant waarbij we dicht bij onszelf zijn en onszelf bewust ervaren. Dit artikel richt zich met name op deze variant. De derde versie van bestaan is de Zijnsvariant. Dat is de vorm waarin er alleen maar de ervaring van Zijn is. Als we in deze staat zijn, is er alleen maar rust. Rust is de eerste kwaliteit waarmee de Zijnsstaat zich meestal aankondigt. Dan hoeft er even niks meer. Er is bijvoorbeeld geen negatief innerlijk commentaar op jezelf of de situatie. Er hoeft dan even niets te gebeuren, niets bereikt of behaald te worden. Het is gewoon goed. Dat geeft een gevoel van ruimte en opluchting.

De Bijzondere Kracht van Meditatie

Meditatie is in de eerste plaats een mogelijkheid om bij jezelf stil te staan. Meditatie is bedoeld om jezelf gezelschap te houden en daardoor jezelf beter te leren kennen en om daardoor meer bevriend te raken met jezelf. Jezelf met alles erop en eraan is immers het eerste wat je ontmoet, zo gauw je je een beetje terugtrekt uit de wereld en, al dan niet met je ogen dicht, op een rustige plek gaat zitten en een tijdje je aandacht richt op wat er zich in het moment voordoet. Iets doen als dat noemen we meditatie.

Meditatie is dus vooral niet-doen. Stoppen met handelen, je zoveel mogelijk openstellen en kijken, gewaar-zijn. Het is heel bewust ‘zijn’, observeren hoe dat ‘zijn’ zich manifesteert en dat ‘zijn’ vooral laten zijn. Niks doen, ook al gebeurt er van alles. In die zin is meditatie voor veel mensen ook een vorm van afkicken van de actie, zo handelingsgericht zijn we immers normaal gesproken. Als het lukt om los te laten en af te zien van bemoeienis wordt het stil vanbinnen, wat een bijzonder aangename ervaring is.

Als een ‘ramp’ je treft

Non-dualist Chris Kersten ontleedt het relationele actie-reactieproces.
Een interview met Chris Kersten in de Koorddanser

 

 

 

Artikelen van Chris Kersten opvragen

Kies de artikelen die je graag zou willen ontvangen