Een Positieve Levensvisie als Hart van de Visie van Centrum Zijnsoriëntatie

Als Centrum Zijnsoriëntatie (CZO) geloven we in het leven. We geloven in ontwikkeling en in groei. We kunnen als persoon werkelijk een mooiere versie van onszelf worden dan die we vandaag zijn, zo denken we. Hoe kunnen we dat? Door vooral de huidige versie van onszelf te begrijpen, te doorvoelen en te omarmen. Niet jezelf afwijzen vanwege de beperktheid van de versie die je vandaag bent. Jezelf niet dwingen naar een ‘betere’ versie. Doen door niet-doen, die paradox, dat is bij uitstek zijnsoriëntatie. Niet vechten. Geen geweld. Zeker geen op jezelf gericht geweld. Veranderen, verbeteren bereik je door laten, door ontmoeten, door respecteren, door verwelkomen. Dat is de kern van zijnsoriëntatie. Om zich als ‘Zijn’ te manifesteren, om bijvoorbeeld ervaarbaar te zijn als rust en gemak, heeft ‘Zijn’ een actief laten zijn nodig, dus niet wegduwen,niet verdringen, niet handelen. Wil je in de toekomst iets bereiken, vergeet dan zo snel mogelijk die toekomst en omarm wat er nu is. Dat is Zijns-oriëntatie.

Download artikel

Constructieve Zelfbegeleiding als Weg naar Zelfbevrijding

Een centraal uitgangspunt bij al het zijnsgeoriënteerde werk in Centrum Zijnsoriëntatie, individueel of groepsmatig, is dat we ons richten op het versterken van het vermogen van student of cliënt om zichzelf op een constructieve manier te begeleiden. In de langere trainingen en vooral in de coachopleiding leren de deelnemers behalve zichzelf ook elkaar te begeleiden. Van elkaar begeleiden, leer je veel over hoe je jezelf op een verstandige manier kunt begeleiden. Daarmee is alles er op gericht om mensen vanaf het eerste moment meer greep op zichzelf te geven en om hen zo min mogelijk afhankelijk te laten zijn van ons als trainers of begeleiders.

Download artikel

de Bijzondere Kracht van Meditatie

Meditatie is in de eerste plaats een mogelijkheid om bij jezelf stil te staan. Meditatie is bedoeld om jezelf gezelschap te houden en daardoor jezelf beter te leren kennen en om daardoor meer bevriend te raken met jezelf. Jezelf met alles er op en er aan is immers het eerste wat je ontmoet, zo gauw je je een beetje terugtrekt uit de wereld en, al dan niet met je ogen dicht, op een rustige plek gaat zitten en een tijdje je aandacht richt op wat er zich in het moment voordoet. Iets doen als dat noemen we meditatie.

 Meditatie is dus vooral niet-doen. Stoppen met handelen, je zoveel mogelijk open stellen en kijken, gewaar-zijn. Het is heel bewust “zijn”, observeren hoe dat “zijn” zich manifesteert en dat “zijn” vooral laten zijn. Niks doen, ook al gebeurt er van alles. In die zin is meditatie voor veel mensen ook een vorm van afkicken van de actie, zo handelingsgericht zijn we immers normaalgesproken. Als het lukt om los te laten en af te zien van bemoeienis wordt het stil van binnen, wat een bijzonder aangename ervaring is.

Download artikel

Idealen, Compensatieprojecten en Rampen

Ieder mens droomt, heeft fantasieën, hoopt ergens op, heeft wensen, verlangens, idealen. Dat hoort bij mensen.
Mensen verschillen er in hoe bewust ze zijn van hun idealen. Idealen kunnen mensen al dan niet helder voor ogen staan. Om te kunnen dienen als motivator is het niet nodig om wetenschap te hebben van je idealen en verlangens. Vaak zijn we ons helemaal niet bewust van wat ons eigenlijk drijft.
Omdat er idealen zijn, zijn er ook verwachtingen, die soms wel, soms ook niet uitkomen en omdat dat het geval is, zijn er ook teleurstellingen, is er gemis, frustratie, zijn er rampzaligheden, afschuwelijkheden, walgelijkheden enz. Waar idealen zijn, kunnen er ook rampen zijn en andersom.

Download artikel

Zelfbevrijding: Emotie en Motivatie

In ons handelen, waaronder het spreken, zijn we niet altijd vrij. We lijken bij onze handelingen soms geen keus te hebben om ze wel of niet uit te voeren. Soms moeten we iets eten. We moeten ergens iets van zeggen. We moeten even de kamer uit. We moeten op tijd komen. We moeten werken. In zo’n geval worden we gedreven door emotie. We zijn op die manier onze vrijheid van handelen verloren en worden bepaald door emotie. We kunnen ook niet meer rustig overwegen welke manier van handelen goed zou zijn. We komen direct in actie.

Als je bijvoorbeeld boos bent, is er een krachtige tendens om de situatie te veranderen. Als je bang bent, wil je weg uit de situatie en voor je het weet ben je ook weg. Als je jaloers bent op iemand, zou je dat wat die ander bezit hem of haar afhandig willen maken en naar jou toe halen en voor je het weet ben je daar ook mee bezig. Als je je eenzaam voelt, wil je liever niet die eenzaamheid voelen, maar heb je, om dat lastige gevoel weg te werken, voor jet het weet bijvoorbeeld de telefoon al in je hand om contact te zoeken. Van dat lastige gevoel van eenzaamheid zijn we ons dan niet eens bewust geweest.

Download artikel

Invloed en Overgave

Als baby zijn we utgerust met reflexen. Dat geheel aan reflexen kun je zien als een heel basaal gedragsrepertoire wat we bij onze geboorte meekrijgen en op basis waarvan we onze omgeving kunnen beïnvloeden en daarmee onze eigen situatie. Dat is een heel andere situatie dan voor onze geboorte, waarbij er natuurlijk wel een wisselwerking is met de omgeving, maar er wordt geen handelen gevraagd. Reflexen zijn nog automatische handelingspatronen, waaruit geleidelijk de mogelijkheid van handelingskeuze ontstaat. Geleidelijk ontwikkelen we steeds meer vermogen onze omgeving te beïnvloeden met als doel onze eigen situatie te verbeteren en ontwikkelen we het gevoel van greep op onze situatie. We ontwikkelen een regulerend vermogen.

We zijn uitgerust met een buitengewoon verfijnde blauwdruk van het leven als we ter wereld komen. Er is een inherent referentiekader voor hoe het leven hoort te zijn en dat de basis vormt voor onze invloedsuitoefening. Als we ter wereld komen verwachten we als vanzelf een tepel. Dat hoort bij die blauwdruk. Als de moedermelk niet de kwaliteit heeft die goed is voor ons zal ons lichaam ons dat op een of andere manier kenbaar maken. De kans is groot dat die voeding een onprettig gevoel geeft wat wij dan weer aan onze verzorgende omgeving kenbaar zullen maken. 

Download artikel

Presentie als Levensuitdaging

Als mensen kunnen wij ergens zijn, maar er tegelijkertijd ook helemaal niet zijn. Op een bepaald moment, in een bepaalde situatie kunnen we in mindere of meerdere mate echt aanwezig of present zijn.

We kunnen ergens fysiek aanwezig zijn, maar dat hoeft niet te betekenen dat we er ook echt zijn. De ander kan ons wel zien, maar we zijn misschien niet echt bereikbaar. De ander kan ons niet echt ontmoeten. Op een of andere manier laten we ons niet kennen in de letterlijke zin van dat woord. We gaan het contact niet echt aan en er vindt geen of nauwelijks wisselwerking plaats.

Wat is dat toch in ons dat er minder of meer kan zijn? Wat is dit voor mysterieus iets? Het is de moeite waard om hierover te mijmeren, te contempleren.

Download artikel